Hieronder vindt u de geschiedenis van Sparta'30 uit Andel. Dit stuk is geschreven door Arnold van Andel en ook overgenomen uit het jubileumboek van het 75-jarig bestaan van de club.
NA DE OORLOG
"Ik dook en ik bleef gewoon staan".
In de oorlog werd er niet gespeeld maar direct na de oorlog werd de draad weer opgevat. Ook schoten nu de nieuwe clubs als paddestoelen uit de grond. Al snel kon weer gestart worden met een competitie. Sparta kreeg meer elftallen en zelfs een juniorenteam terwijl ook de eerste echte trainer, weliswaar onbetaald, uit Brakel aangetrokken kon worden.
Naast de zomercompetitie die in de afdeling Dordrecht werd gespeeld, werden er ook veelvuldig toernooien georganiseerd. Zo stond Sparta ook bekend om het Kersttoernooi dat op Tweede Kerstdag werd georganiseerd. Bij de Andelse voetbalclub was dat mogelijk omdat op het terrein aan de Sluis nooit geen wateroverlast was of het moest zijn dat de Maas buiten haar oevers trad, want dan stond het zanderige veld al snel onder water.
De eerste betaalde trainer
Wedstrijdbespreking in de kroeg
Sparta had inmiddels ook de eerste officiële bezoldigde trainer. Dat was Pietje Kuypers uit Gorcum die de Spartanen de kunst van het edele voetbalspel bij moest gaan brengen. Deze moest dan met een keuzecommissie een elftal samenstellen. Een keuzecommissie telde drie heren die de talenten van de spelers konden beoordelen en welke spelers er dan in de respectievelijke elftallen opgesteld dienden te worden. Dit wel in samenwerking met de trainer. Het valt te begrijpen dat daar over nog wel eens verschillen van inzicht waren. Later werd dit uitsluitend een werk van de trainer eventueel met advies van de elftalleider.
Een speciale trainer was in de jaren zestig veearts Jan Wulffraat. Deze kwam uit het Noord-Hollandse Kennemerland en heeft bij Sparta ‘30 enkele jaren getraind en meegespeeld.
Hij had duidelijk overwicht op het elftal. Door zijn werkzaamheden kwam het meermalen voor dat hij niet bij de wedstrijd aanwezig kon zijn. Wist hij dit van tevoren dan kreeg de aanvoerder een brief met instructies mee die dan voorgelezen moesten worden. Ook hoefde hij zich maar op de Sluisdijk bij het Sparta-veld te laten zien of horen of dit had al direct invloed op de inzet en het spel van de Spartanen. Ook zijn aanpak van trainen was bijzonder. Diverse malen kwam het voor dat de selectie van het eerste elftal op vrijdagavond in de cafetaria van Koen Duister in de Gezetstraat (de huidige Neks) bijeenkwam om de tactiek van de volgende dag te bespreken. Dit werd dan gedaan aan de hand van een Subuteo tafelvoetbalspel wat in het bezit was van één van de spelers.
Een bijzonder representatief elftal
In de periode van 1950-1955 had Sparta zonder meer een representatief en talentvol elftal met Cees den Dekker, Gerrit Vos, Henk van Noorloos, Leen Kraay, Bas Crielaard, Joost Schmidt, Anton Zegwaard, Jaap Zegwaard, Aart van Rijswijk, Izaak Sonneveld en Paul van Tilborg. "Waar dat aan gelegen heeft zou ik zo niet kunnen zeggen" aldus oud-preses Joost Schmidt. "Je had wel te maken met een competitie waarin 2e elftallen van Wilhelmina'26, Altena, Woudrichem en zelfs een 3e team van Kozakken Boys uitkwamen. Juist tegen die ploegen lieten we punten liggen en mogelijk was dat nog een gevolg van de zomercompetitie die wij draaiden. Die teams konden in zo'n geval putten uit reserves of spelers van het eerste team dat in een wintercompetitie speelde. Verder heeft het natuurlijk ook aan ons gelegen want ik denk dat we net wat tekort kwamen om kampioen te worden. Wel zijn we een paar keer dichtbij geweest maar dan ging het toch weer fout. Er moest ook veel tegen ploegen van achter Gorcum gespeeld worden en dat waren nou niet direct de ploegen die de Andelnaren lagen. Ook daar wilde het nog wel eens fout gaan." De Spartanen waren gewend op een zanderig veld te spelen en daar waren de velden veelal op een weiland van zware klei gelegen. Dat viel dus niet mee. Gerrit Vos herinnert zich uit die tijd ook de gevleugelde uitspraak van doelman Cees den Dekker (bijgenaamd de Krits) tijdens een wedstrijd tegen Noordeloos of Peursum. De bal werd op doel geschoten en de Sparta-doelman wilde naar de bal duiken. Dat mislukte en nu is het niet bekend of het wel of geen doelpunt werd maar de doelman mopperde wel. Hij bleef als genageld in de modder steken en riep uit: "Ik dook en ik bleef gewoon staan".
« Vorige pagina
|