Wedstrijdverslag Nivo Sparta 9 – Sparta’30 4 (19-09-2015)

Het is één van de meest gedenkwaardige veldslagen uit de oudheid: de slag bij Thermopylae. Ruim tweeduizend jaar geleden gebeurde het daar dat een klein leger van Griekse krijgers werd omsingeld door de grote militaire overmacht van Xerxes I van Perzië. De Griekse legermacht werd aangevoerd door koning Leonidas en driehonderd Spartanen. Bij voorbaat waren ze kansloos, maar gedreven door hun ijzeren discipline en edelmoedige levenswijze kozen ze ervoor zich niet over te geven, maar zich tot het uiterste te verzetten. Niet het gevreesde noodlot was belangrijk, maar de eervolle weg daarnaartoe. De driehonderd Spartanen vonden de dood, maar… behielden hun eer.

Met een soortgelijke onverzettelijkheid stapten wij vandaag het veld op in de wedstrijd tegen Nivo Sparta. Daar waar titelkandidaat Nivo hun vorige wedstrijd met 11-0 had gewonnen, hadden wij de onze met 1-6 verloren. We waren dus bij voorbaat volstrekt kansloos. Al in de kleedkamer werd echter gesteld dat dat gegeven totaal niet van belang was. Bereid om onze tegenstander tot het uiterste te drijven, te strijden met hart en ziel en daarbij desnoods het onderspit te delven, stappen we het veld op.
Al vroeg in de wedstrijd komen we in de verdrukking en kost het veel moeite om de storm van Nivo-aanvallen te weerstaan. Desalniettemin houden we ons aan het strijdplan om positief te blijven en te knokken voor elke meter. Lange tijd kunnen we hen daarmee op 0-0 houden, wat leidt tot de benodigde frustratie bij onze tegenstander. Ook toen het, na een klein moment van onachtzaamheid, na ongeveer 25 minuten toch 1-0, werd onze geestdrift niet gebroken. We blijven positief, knokken voor elkaar en geven ze alles. Een aantal keer weet Dinand zich in een moeilijke positie zeer knap en behendig vrij te spelen en van afstand de trekker over te halen, maar door goed optreden van hun ijzersterke doelman zonder resultaat. Na een half uur resulteert een steekbal van Steven in een vrije doortocht voor Dinand richting het doel. Uiterst beheerst wipt hij de bal langs hun sluitpost. Het betekent de eerste tegengoal van Nivo in deze competitie, iets wat me doet denken aan een quote uit ‘300’, een film over de eerder genoemde oorlog. Voor de liefhebbers:
“Immortals… they fail our king’s test. And a man who fancies himself a god feels a very human chill crawl up his spine.” – (“Onsterfelijken… ze falen voor de test van onze koning. En de man die zichzelf een god waant voelt een hele menselijke rilling over zijn rug kruipen.”)
Zo onsterfelijk is Nivo dus niet en hun coach moet zich heel even net zo gevoeld hebben als Xerxes destijds. Bij ons groeit het geloof. Vijf minuten later krijgen we echter weer een aanval te verwerken en moeten we op de rand van de zestien aan de noodrem trekken. De vrije trap wordt er met een vernietigende vaart ingepegeld. Het blijkt opnieuw niet genoeg om ons vuur te breken: strijdbaar en vol stappen we het veld af richting de thee.
In de tweede helft betreden Mike van Heukelum en Dennis van Heiningen – twee jonge, maar niet minder dappere Spartanen – het strijdveld. Het resulteert in meer voetbal, waarmee we het de tegenstander een aantal keer moeilijk kunnen maken. Na tien minuten krijgen we een strafschop en een gele kaart tegen. Herbert zit in de goede hoek, maar kan de 3-1 helaas niet voorkomen. De tweede helft is zwaar: we hebben moeilijk vat op het positiespel van Nivo, kunnen hun aanvallen vaak maar ternauwernood pareren en lopen steeds meer op onze laatste benen. Ondanks dat – en ik kan het niet vaak genoeg zeggen – blijven we voor elkaar knokken tot het bittere eind. Goed doorzetten van Charlie leidt een kwartier voor tijd tot een kluts, waarbij Dinand met de bal aan de voet richting het doel gaat. Niet zelfzuchtig schuift hij de bal af op Mike, die de bal langs de keeper kan schuiven: 3-2. Zit er dan nog meer in? Nivo blijft kansen creëren, maar het is Steven die één op één met de keeper ten onrechte wordt teruggefloten wegens buitenspel. De 3-3 gaat daarmee helaas niet door.
Een aantal minuten later blaast de scheidsrechter voor het laatste fluitsignaal. Moegestreden, maar uiterst voldaan stappen we het veld af. We hebben het de Zaltbommelse titelkandidaat moeilijk weten te maken en het verlies voelt daarmee aan als een overwinning. De stemming in de kleedkamer is fantastisch: we hebben onze eer behouden! Iedere speler van deze middag verdient dan ook een groot compliment voor hun getoonde instelling en inzet; vandaag in het bijzonder onze hechte, hard werkende verdediging bestaande uit Herbert, Moghtar, Mark, Martin en Patrick. Onze dank gaat uit naar Dennis van Heiningen en Mike van Heukelum, die na hun wedstrijd voor de A bereid waren om ons nog een handje te helpen. Bedankt, mannen!
De belangrijkste les van deze dag is het feit dat we het onze tegenstander met een juiste instelling zeer lastig kunnen maken en daar een hoop plezier en genoegen aan beleven, hoe groot die tegenstander ook lijkt te zijn. Laten we zo ook de komende weken proberen in gedachte te houden aan welk heldhaftig volk we onze clubnaam te danken hebben. En laten we proberen om, net als ‘Leonidas and the brave 300’, de weg naar het doel belangrijker te achten dan het doel zelf. Een weg van onverzettelijkheid, waarop we bereid zijn vol vuur en strijdend voor elkaar ten onder te gaan.
‘THIS IS SPARTA!!’

Geef een reactie