WSC JO17-3 – Sparta’30 JO17-1

Vorige week hadden we een vrij weekend wat betreft competitie. Dan maar vriendschappelijk voetballen. Wilhelmina’26 wilde graag tegen ons oefenen. In de competitie hadden we uit 1-1 gespeeld. Nu was het op ons betrouwbare kunstgras. Deze keer ging het gemakkelijker en wonnen we met 12-3 met een super gespeelde 1e helft.

Vandaag weer competitie. We vertrokken om 10.30 richting Waalwijk om tegen nr.1 WSC te voetballen. We mochten op veld 1 lekker op het kunstgras. Luuk was er weer bij en Memphis te laat zodat we 13 spelers hadden. Adriaan en ik proefde een gelaten sfeerje bij de jongens, iets van, het komt allemaal wel goed. We hebben tenslotte de laatste 2 wedstrijden gewonnen met 8-4 en 12-3. Dus zal het vandaag ook wel goed komen. Maar de warming-up was ook al veel en veel te slap en dan denk je al, het zal toch niet weer zo’n dag worden. NOU HET ZOU WEL ZO’N DAGJE WORDEN!!!

De aftrap was om 11.45 en meteen al het eerste kansje voor WSC. WSC greep ons  gelijk bij de bekende strot. In de 9e minuut komen we met 1-0 achter door niet goed uitverdedigen van Zeno. Nauwelijks 2 minuten later gaat Olav verschrikkelijk in de fout en is het al 2-0. Na 17 minuten wordt het al 3-0 door weer veel te slap ingrijpen van Menno en Olav. Maar het is niet alleen Olav of de verdediging die niet scherp waren. De spitsen en het middenveld liepen erbij of ze er helemaal geen zin in hadden. En toch begint het verdedigen voorin. Zo komen we in de 19e minuut op 4-0 achter door hetzelfde liedje, slap slap slap. In de 26e minuut gaat Olav weer eens in de fout en is het 5-0. Direct na de aftrap van ons weer balverlies en is het binnen de minuut 6-0. Heb toen mijn notitieboekje maar weggegooid. Gek werden we ervan Adriaan en ik. Zo’n onvoorstelbare zwakke instelling. Dat het 6-0 bleef tot de rust is te danken aan WSC omdat zij slordiger omgingen met hun kansen. Dan is het stil in de kleedkamer. Heel stil. Dan geef je het woord maar eens aan de spelers met mijn vraag, wat moet een trainer nu nog zeggen na zo’n onthutsende 1e helft. Dan komt de aap uit de mouw dat ze wel heel slap liepen te voetballen. De tweede helft kregen we een heel, heel ander Sparta’30 te zien. Veel feller, en WSC van minuut 1 onder druk zetten. We kregen kans op kans. Uiteindelijk wordt de einduitslag 7-2.

Zo gooien we weer 3 punten in de prullenbak. Zo zonde en onnodig. Zo zitten we momenteel tijdelijk in een fase dat de jongens ook ontdekt hebben dat er andere leuke dingen zijn. En dat geeft niet maar zaterdags moet er passie en strijd zijn op het voetbalveld en daar hoort ook bij optijd aanwezig zijn. Maar het komt wel goed maar we moeten daar effe doorheen met z’n allen al valt dat niet altijd mee.

Weer grote, heel grote complimenten kregen we van de scheidsrechter die een prima wedstrijd floot. Nog nooit had hij zo’n goed voetballend jeugdelftal gezien. Dat is wel leuk maar dan moet het ook punten opleveren. Mijn kritiek beaamde hij met, ja ik heb geen 1x de eerste helft moeten fluiten voor een overtreding van jullie, en dat zegt toch genoeg.

Volgende week voetballen we vriendschappelijk thuis tegen BMC uit Berlicum.

Wim.